آزادی مشروط چیست و شامل چه کسانی می شود؟ | 4 آذر 1404
- خانه
- آزادی مشروط چیست و شامل چه کسانی می شود؟ | 4 آذر 1404
آزادی مشروط فرصتی قانونی برای بازگشت محکومان حبس تعزیری به جامعه است. در این مقاله با تعریف، شرایط، مدت و محدودیتهای آزادی مشروط آشنا شده و تفاوت آن با تعلیق مجازات و جرایمی که شامل این نهاد نمیشوند بررسی شده است.
آزادی مشروط برای نخستینبار در سال ۱۳۳۷ وارد حقوق کیفری ایران شد و بهعنوان یکی از مهمترین نهادهای تخفیف مجازات شناخته میشود. آزادی مشروط به محکومی تعلق میگیرد که مدت معینی از حبس را گذرانده و ثابت کند در مسیر اصلاح و بازگشت به جامعه قرار دارد. این نهاد قانونی تنها در خصوص مجازات حبس قابل اعمال است و شامل سایر مجازاتها نمیشود. در کنار آزادی مشروط، تأسیسهایی مانند نظام نیمهآزادی و عفو قانونی نیز در قوانین ایران پیشبینی شدهاند، اما آزادی مشروط جایگاه ویژهای دارد، زیرا فرصتی است برای محکوم تا پیش از پایان محکومیت و تحت شرایط خاص، زندگی اجتماعی خود را از سر بگیرد. طبق ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، دادگاه میتواند در صورت احراز شرایط قانونی، درخواست آزادی مشروط را بپذیرد. این مقاله بهصورت کامل به تعریف آزادی مشروط، شرایط استفاده از آن، مزایا و مدت اجرای آن میپردازد.
برای مطالعه درباره سایر موضوعات کیفری نیز میتوانید به صفحه جرم سرقت مراجعه کنید.
آزادی مشروط نوعی آزادی تحت نظارت است که پیش از پایان یافتن مدت محکومیت به برخی زندانیان اعطا میشود. هدف اصلی این نهاد، کمک به بازگشت تدریجی محکومان به جامعه و فراهم کردن فرصتی برای اصلاح رفتاری آنهاست. فردی که آزادی مشروط دریافت میکند، باید در مدت باقیمانده از محکومیت خود، تعهدات و شرایط تعیینشده از سوی دادگاه را رعایت کند؛ در غیر این صورت، دوباره به زندان بازگردانده میشود.
مطابق ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، تعریف قانونی آزادی مشروط به این صورت بیان شده است:
«در مورد محکومیت به حبس تعزیری، دادگاه صادرکننده حکم میتواند در مورد محکومان به حبس بیش از ده سال، پس از تحمل نصف مجازات و در سایر موارد پس از تحمل یکسوم مدت محکومیت، با پیشنهاد دادستان یا قاضی اجرای احکام و در صورت احراز شرایط قانونی، حکم آزادی مشروط صادر کند.»
به بیان ساده، قانونگذار امکان رهایی زودهنگام از زندان را تنها برای محکومان به حبس تعزیری و با تحقق شرایطی مانند حسناخلاق، اصلاحپذیری و عدم سابقه سوءرفتار در زندان فراهم کرده است.
برای آشنایی بیشتر با موضوعات مشابه در حقوق کیفری، میتوانید مقاله ثبت سرقت خودرو را نیز مطالعه کنید.
برای اینکه زندانی بتواند از مزایای آزادی مشروط استفاده کند، باید مجموعهای از شرایط قانونی که در ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی ذکر شده است، بهطور کامل احراز شود. این شرایط نشان میدهد که محکوم قابلیت بازگشت به جامعه را دارد و احتمال تکرار جرم در او پایین است. مهمترین شرایط اعمال آزادی مشروط عبارتاند از:
محکوم باید در طول مدت تحمل حبس، رفتار مناسبی از خود نشان داده باشد. رعایت قوانین زندان، عدم درگیری، همکاری با مسئولان و شرکت در برنامههای اصلاحی از مهمترین نشانههای حسن اخلاق است.
دادگاه باید به این نتیجه برسد که وضعیت روحی، رفتاری و اجتماعی محکوم به گونهای است که پس از آزادی، احتمال ارتکاب جرم از سوی او بسیار کم است. این موضوع نقش مهمی در تصمیم نهایی دادگاه دارد.
محکوم باید تا حد توان خود، خسارتهای واردشده به بزهدیده را پرداخت کرده باشد یا دستکم برای پرداخت آن توافق یا ترتیبات مالی مشخص تنظیم کند. این شرط یکی از مهمترین الزامات قانونی آزادی مشروط است.
فردی که یکبار از آزادی مشروط بهرهمند شده، در صورت محکومیت مجدد، دیگر نمیتواند دوباره از این مزیت قانونی استفاده کند. این شرط برای جلوگیری از سوءاستفاده از نهاد آزادی مشروط وضع شده است.
برای مطالعه یکی از مباحث مرتبط با حقوق کیفری و دعاوی، میتوانید مقاله اعاده حیثیت را نیز بخوانید.
مدت آزادی مشروط معمولاً برابر با باقیماندهی مدت محکومیت زندانی است، اما قانون این اختیار را به دادگاه داده که در صورت تشخیص مصلحت، مدت آن را افزایش یا کاهش دهد. طبق قانون:
مدت آزادی مشروط نباید کمتر از یک سال و بیشتر از پنج سال باشد.
اگر باقیماندهی محکومیت کمتر از یک سال باشد، مدت آزادی مشروط برابر همان مدت باقیمانده خواهد بود.
به بیان ساده، اگر فردی ۲ سال از محکومیتش باقی مانده باشد، آزادی مشروط او میتواند همان ۲ سال باشد. اما اگر تنها ۶ ماه از حبس باقی مانده باشد، مدت آزادی مشروط نیز همان ۶ ماه تعیین میشود.
این محدودیتها برای این است که محکوم در یک بازه زمانی مشخص و منطقی، تحت نظارت قرار گیرد و روند بازپروری و بازگشت سالم به جامعه تکمیل شود. برای آشنایی با یکی دیگر از موضوعات پرکاربرد حقوقی میتوانید مقاله واریز اشتباهی پول به حساب دیگری را نیز مطالعه کنید.
برای اینکه یک زندانی بتواند از نهاد آزادی مشروط استفاده کند، لازم است مجموعهای از شرایط قانونی را دارا باشد. این شرایط برای تضمین این است که فرد، آمادگی بازگشت به جامعه را داشته و احتمال تکرار جرم در او پایین باشد. مهمترین شرایط بهرهمندی از آزادی مشروط عبارتاند از:
آزادی مشروط تنها برای حبس تعزیری قابل اعمال است. بنابراین افرادی که به حد، قصاص یا مجازاتهای غیرحبسی محکوم شدهاند، نمیتوانند از این امتیاز استفاده کنند.
قانونگذار مقرر کرده است که محکوم باید حداقل نیمی از مدت حبس را تحمل کرده باشد. البته طبق ماده ۵۸، در حبسهای کمتر از ۱۰ سال، سپری شدن یکسوم نیز کافی است، اما در اغلب پروندهها معیار عمومی همان تحمل نصف مجازات است.
فرد باید در دوران تحمل محکومیت نشان دهد که تغییر کرده و رفتار مناسبی دارد. درگیری نداشتن، احترام به قوانین زندان، همکاری با مسئولان و شرکت در برنامههای اصلاحی از نشانههای حسن اخلاق است.
فردی که برای نخستین بار مرتکب جرم شده و سابقه محکومیت کیفری ندارد، شانس بیشتری برای استفاده از آزادی مشروط خواهد داشت. استفاده قبلی از آزادی مشروط نیز مانع بهرهمندی دوباره از آن است.
همچنان که آزادی مشروط اعطا میشود، فرد موظف است در مدت تعیینشده مرتکب هیچ جرم جدیدی نشود؛ زیرا در صورت ارتکاب جرم، آزادی باطل شده و فرد به زندان بازگردانده میشود.
نظریه قاضی اجرای احکام، گزارش مسئولان زندان و همچنین نظر دادستان در تصمیمگیری دادگاه بسیار مؤثر است. اگر دادگاه احراز کند که محکوم اصلاحشده و شرایط کافی را دارد، حکم آزادی مشروط صادر خواهد شد.
برای مطالعه یکی از مباحث مرتبط با سوابق کیفری و آثار آن، میتوانید مقاله وکالت بلاعزل را نیز مطالعه کنید.
استفاده از آزادی مشروط تنها برای گروهی از محکومان امکانپذیر است که شرایط قانونی لازم را داشته باشند. قانونگذار این شرایط را با هدف حمایت از افرادی که مسیر اصلاح و بازپروری را طی کردهاند تعیین کرده است. مهمترین کسانی که شامل آزادی مشروط میشوند عبارتاند از:
نخستین شرط، نوع مجازات است. تنها افرادی که به حبس تعزیری محکوم شدهاند میتوانند از آزادی مشروط بهرهمند شوند. مجازاتهای حدی، قصاص، دیه یا مجازاتهای غیرحبسی شامل این نهاد نمیشوند.
زندانیانی که نصف دوران محکومیت خود را گذراندهاند، در صورت احراز سایر شرایط امکان دریافت آزادی مشروط را دارند. البته در برخی پروندهها تحمل یکسوم دوره نیز کافی است، اما ملاک اصلی، ارزیابی رفتار و وضعیت فرد توسط دادگاه است.
دادگاه تنها زمانی آزادی مشروط را اعطا میکند که رفتار زندانی نشان دهد واقعاً در مسیر اصلاح قرار گرفته و در دوران حبس، اخلاق، انضباط و همکاری لازم را داشته است.
قانون اجازه نمیدهد فردی دوباره از این نهاد استفاده کند. بنابراین تنها کسانی که برای نخستینبار قصد استفاده از آزادی مشروط را دارند واجد شرایط خواهند بود.
دادگاه باید اطمینان پیدا کند که فرد پس از آزادی، احتمال ارتکاب جرم نداشته و حضور او در جامعه خطری ایجاد نمیکند. گزارش زندان، نظر دادستان و سابقه رفتاری زندانی در این ارزیابی نقش مهمی دارند.
برای آشنایی با ساختار دعاوی کیفری و حقوقی، میتوانید مقاله کارفرما کیست را نیز مطالعه کنید.
با وجود اینکه آزادی مشروط یکی از مهمترین نهادهای حمایتی در حقوق کیفری است، اما قانونگذار برخی جرایم را به دلیل شدت، گستره آثار اجتماعی و میزان خطرناک بودن رفتار مجرمانه از این امتیاز مستثنی کرده است. افرادی که مرتکب این نوع جرایم شدهاند، حتی با وجود حسن رفتار در زندان، امکان استفاده از آزادی مشروط را ندارند. مهمترین این موارد عبارتاند از:
جرایم حدی ماهیت شرعی و غیرقابل تغییر دارند؛ به همین دلیل آزادی مشروط درباره آنها قابل اعمال نیست.
از جمله جرایم حدی که آزادی مشروط شاملشان نمیشود:
محاربه
سرقت حدی
زنا
قذف
این جرایم به دلیل ماهیت شرعی و سنگینی مجازات، از دایره آزادی مشروط خارجاند.
به دلیل شدت خسارات جسمی، روانی و اجتماعی، محکومان اسیدپاشی حق استفاده از آزادی مشروط را ندارند. قانونگذار این محدودیت را برای حمایت از بزهدیدگان و افزایش بازدارندگی جرم وضع کرده است.
در پروندههای مواد مخدر، اگر میزان محکومیت بیش از ۵ سال باشد، آزادی مشروط قابل اعمال نیست. این موضوع بهخصوص در جرایم مربوط به تولید، حمل، نگهداری یا توزیع گسترده مواد مخدر دیده میشود.
افرادی که بهجای پرداخت جریمه یا بدهی، محکوم به حبس بدل میشوند، نمیتوانند از آزادی مشروط استفاده کنند. دلیل آن این است که ماهیت این حبسها متفاوت بوده و نوعی الزام مالی محسوب میشود.
محکومان به مجازاتهای تکمیلی مانند:
ممنوعالخروجی
محرومیت از حقوق اجتماعی
اقامت اجباری
در دوره اجرای این مجازاتها امکان بهرهمندی از آزادی مشروط را ندارند، مگر اینکه مدت مجازات تکمیلی یا بخش اصلی آن به پایان برسد.
برای مطالعه یکی دیگر از مباحث تکمیلی در حوزه حقوق کیفری، میتوانید مقاله ثبت سرقت خودرو را نیز مطالعه کنید.
بسیاری از افراد مفاهیم آزادی مشروط و تعلیق مجازات را یکی میدانند، در حالی که این دو نهاد حقوقی، سازوکار و آثار کاملاً متفاوتی دارند. شناخت این تفاوتها کمک میکند تا بدانیم هرکدام در چه شرایطی قابل اعمالاند و چه نتایجی برای محکوم دارند.
تعلیق مجازات:
اجرای حکم از ابتدا متوقف میشود. یعنی فرد اصلاً وارد زندان نمیشود، مگر اینکه شروط دادگاه را نقض کند.
آزادی مشروط:
فرد بخشی از محکومیت خود را تحمل کرده و فقط ادامهی آن برای او تعلیق میشود.
تعلیق مجازات:
ممکن است شامل تمام حکم شود. یعنی اگر فرد در مدت تعلیق مرتکب جرم تازهای نشود، اجرای کل مجازات لغو میگردد.
آزادی مشروط:
تنها بخش باقیماندهی مجازات معلق میشود، نه کل آن.
تعلیق مجازات:
در بسیاری از مجازاتهای تعزیری قابل اعمال است و محدود به حبس نیست.
آزادی مشروط:
تنها و تنها درباره حبس تعزیری قابل اعمال است و برای سایر مجازاتها کاربرد ندارد.
تعلیق مجازات:
معمولاً برای افرادی اعمال میشود که سابقه کیفری ندارند و دادگاه احتمال اصلاح آنها را از ابتدا بالا میداند.
آزادی مشروط:
پس از تحمل بخشی از زندان، با توجه به رفتار مناسب، حسن اخلاق و اصلاحپذیری زندانی اعطا میشود.
تعلیق مجازات:
در صورت تخلف، کل مجازات اجرا میشود.
آزادی مشروط:
در صورت تخلف یا ارتکاب جرم جدید، فرد به زندان بازمیگردد تا باقیماندهی حبس را تحمل کند.
برای مطالعه موضوعات کاربردی دیگر در حوزه حقوق کیفری، پیشنهاد میکنم مقاله جرم سرقت را نیز بخوانید.
اعطای آزادی مشروط در پروندههای مربوط به مواد مخدر نسبت به سایر جرایم سختگیرانهتر است و تنها در صورت وجود شرایط مشخص امکانپذیر خواهد بود. بر اساس مقررات، محکومان جرایم مواد مخدر در صورتی میتوانند از این امتیاز استفاده کنند که:
حداقل یکسوم از مدت محکومیت خود را سپری کرده باشند.
این شرط برخلاف بسیاری از جرایم تعزیری است که نیاز به گذراندن نصف دوران حبس دارند.
در دوران زندان، رفتار کاملاً مطلوب، منظم و مطابق آییننامههای زندان داشته باشند.
هرگونه تخلف انضباطی میتواند شانس دریافت آزادی مشروط را بهطور کامل از بین ببرد.
دادگاه اطمینان پیدا کند که محکوم پس از آزادی دوباره به ارتکاب جرم بازنمیگردد.
این تشخیص بر اساس گزارش زندان، سوابق فردی و ارزیابیهای روانشناختی ممکن است انجام شود.
محکوم سابقه استفاده از آزادی مشروط نداشته باشد.
قانون تنها یکبار اجازه استفاده از این امکان را میدهد.
اگرچه آزادی مشروط فرصتی ارزشمند برای بازگشت تدریجی محکومان به جامعه و بازپروری آنهاست، اما دارای معایب و محدودیتهای مشخصی نیز میباشد که باید مورد توجه قرار گیرد:
اگر فرد در مدت آزادی مشروط مرتکب جرم دیگری شود، حکم آزادی مشروط باطل شده و مجرم دوباره به زندان بازگردانده میشود تا باقیمانده دوران محکومیت خود را سپری کند.
قانونگذار استفاده از آزادی مشروط را محدود به یکبار کرده است. بنابراین فردی که قبلاً از این امتیاز بهرهمند شده باشد، حتی در صورت ارتکاب جرم جدید، دیگر نمیتواند دوباره از آن استفاده کند.
آزادی مشروط برای برخی جرایم شدید و حساس اعمال نمیشود، از جمله:
جرایم حدی مانند محاربه و زنا
جرایم امنیتی و خطرناک برای جامعه
این محدودیتها به دلیل اهمیت پیشگیری از خطرات اجتماعی و حفظ امنیت عمومی وضع شدهاند.
برای مطالعه بیشتر در زمینه نحوه برخورد قانون با جرایم و حقوق بزهدیدگان، میتوانید مقاله ثبت سرقت خودرو را نیز مشاهده کنید.
آزادی مشروط، فرصتی است که پیش از پایان کامل مدت محکومیت به برخی زندانیان داده میشود تا با رعایت شرایط دادگاه، ادامه حبس خود را خارج از زندان سپری کنند.
افرادی که به حبس تعزیری محکوم شدهاند، حداقل نصف دوران محکومیت را سپری کردهاند، رفتار مناسبی در زندان داشته و سابقه کیفری نداشته باشند.
خیر. جرایم حدی، امنیتی و برخی جرایم مواد مخدر با محکومیت بیش از ۵ سال، شامل آزادی مشروط نمیشوند.
در تعلیق، اجرای حکم از ابتدا متوقف میشود و فرد وارد زندان نمیشود؛ اما در آزادی مشروط، بخشی از دوران حبس گذرانده شده و فقط باقیمانده به تعویق میافتد.
مدت آزادی مشروط معمولاً برابر با باقیمانده محکومیت است، ولی کمتر از یک سال و بیشتر از پنج سال نمیتواند باشد. اگر کمتر از یک سال حبس باقی مانده باشد، مدت آزادی مشروط همان مقدار تعیین میشود.
خیر. آزادی مشروط تنها یک بار قابل استفاده است.
خیر، این نهاد قانونی تنها برای حبس تعزیری اعمال میشود.
زندانی باید رفتار پسندیده، حسن اخلاق و همکاری با مسئولان زندان را نشان داده و در برنامههای اصلاحی شرکت کرده باشد.
بله، محکوم باید تا حد توان خسارت یا موافقت مدعی خصوصی را پرداخت کرده باشد یا ترتیبی برای آن داده باشد.
فقط در شرایط خاص، اگر حداقل یکسوم از مدت حبس را سپری کرده، رفتار مناسب داشته و دادگاه اطمینان یابد که پس از آزادی جرم نمیکند.
بله، در صورت ارتکاب جرم جدید، حکم آزادی مشروط لغو شده و زندانی به زندان بازگردانده میشود.
دادگاه با توجه به گزارش زندان، نظر دادستان و ارزیابی رفتار زندانی تصمیم میگیرد که حکم آزادی مشروط صادر شود یا خیر.
خیر، آزادی مشروط فقط بخش باقیمانده از مجازات را در خارج از زندان اجرا میکند و میزان کل محکومیت تغییر نمیکند.
خیر، این نوع حبس شامل آزادی مشروط نمیشود.
خیر، افراد مشمول مجازات تکمیلی مانند ممنوعالخروجی یا محرومیت از حقوق اجتماعی از آزادی مشروط مستثنی هستند.
در ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، شرایط و نحوه آزادی مشروط تعیین شده است.
بله، در صورت نقض شرایط، فرد دوباره به زندان بازگردانده میشود.
بله، اما شرایط و مدت آن توسط دادگاه و بر اساس مقررات خاص اطفال و نوجوانان تعیین میشود.
خیر، آزادی مشروط تاثیری بر سابقه کیفری فرد ندارد و صرفاً مجازات حبس را در زمان باقیمانده خارج از زندان اجرا میکند.
بله، وکلای متخصص میتوانند با بررسی سوابق، نوع جرم و رفتار زندانی احتمال موفقیت در درخواست آزادی مشروط را تعیین کنند. برای مثال، میتوانید با وکلا و مشاوره حقوقی ایران در این زمینه تماس بگیرید.
